โดย สหายเยเกอร์
ประเด็นทางสังคมที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ตอนนี้ หยก ธนลภย์ นักเรียนมัธยมจากโรงเรียนเตรียมอุดมฯ ที่พยายามเข้าไปในโรงเรียนเพื่อไปเรียนหนังสือพร้อมกับใส่ชุดไปรเวท จนทำให้สังคมเกิดการถกเถียงกันอย่างกว้างขวางและเกิดการตั้งคำถามที่สะเทือนชนชั้นนำว่า ทำไมสังคมไทย ไม่ยอมให้นักเรียนใส่ชุดไปรเวทมาเรียนหนังสือ เพราะเหตุใด
เหตุการณ์นี้มีกลุ่ม 2 ฝั่งคืออยู่ข้างหยกและไม่เห็นด้วยกับหยก ที่สำคัญฝั่งไม่เห็นด้วยกับหยกนั้น ถึงกับให้หยก“ควรกลับไปอยู่สถานพินิจ”, “ควรโดน 112” โดยอ้างว่า เป็นเด็กก้าวร้าว รุนแรง ไม่ทำตามกฎระเบียบ การกระทำของหยกเป็นการฝ่าฝืนกฎระเบียบที่ดีงามของสังคม ส่วนโรงเรียนก็ประกาศถอดสถานภาพนักเรียนของหยก โดยอ้างว่าการมอบตัวกับทางโรงเรียนไม่ถูกต้องเพราะไม่มีผู้ปกครองตามกฎหมายมามอบตัว ซึ่งแม้ว่าจะเป็นความจริงตามที่โรงเรียนอ้าง แต่เป็นข้ออ้างที่ฟังไม่ขึ้นเป็นอย่างมาก เพราะมีผู้ปกครองที่ดูแลหยกมามอบตัวแล้วซึ่งสามารถอนุโลมได้ตามกฎหมาย อีกทั้งรัฐไม่มีหน้าที่ในการปฎิเสธการศึกษาขั้นพื้นฐานของผู้เรียน
“ในระบบทุนนิยมสภาพสังคมชนชั้นที่เต็มไปด้วยความเหลื่อมล้ำ ถูกสร้างขึ้นมาโดยชนชั้นปกครองแต่ถูกชนชั้นผู้ปกครองเหล่านั้นสร้างภาพว่ามันเป็น “ธรรมชาติ” คือเขาจะเป่าหูเราให้เชื่อว่าคนส่วนน้อยฉลาดเป็นพิเศษคนอีกส่วนหนึ่งฉลาดปานกลาง และคนส่วนใหญ่โง่เขลา แทนที่เราจะมองว่าระบบการศึกษาและการสอบทุกออกแบบให้เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก” (การศึกษาภายใต้ทุนนิยม. 2557. ใจ อึ๊งภากรณ์ และคณะ)
ในสังคมตอนนี้ตั้งแต่เกิดมาลืมตาในไทย เราจะเห็นเยาวชนนักเรียนใส่ชุดนักเรียน, นักศึกษาวันจันทร์-ศุกร์จนเป็นเรื่องปกติไปแล้วหรือ ? ชุดนักเรียนนั้นไม่ได้สร้างความเท่าเทียมแต่เป็นการปกปิดความเหลื่อมล้ำ และสร้างความจงรักภักดีเชื่อฟังชนชั้นปกครอง และต่อสถานที่จนมันเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งที่เป็นสิ่งไม่มีชีวิต หลายครั้งมักจะเห็นข่าวนักเรียนนักศึกษารุมตีกันก่อความรุนแรงที่สาธารณะซึ่งแฝงไปด้วยระบบโซตัส, อำนาจนิยมนี้คือการล้างสมองทางสถาบันโดยรัฐ ที่น่าเศร้ากว่านั้นคือโรงเรียนในไทยส่วนใหญ่เน้นกฎระเบียบการแต่งกายมากกว่าการเรียนรู้วิพากษ์วิจารณ์เสียอีก และยัดเยียดความรู้ที่เชิดชูชนชั้นปกครอง ซึ่งสอดคล้องกับนักเรียนกับครูว่า “คุณครูคือชนชั้นปกครอง ส่วนพวกนักเรียนคือผู้ทำตามคำสั่ง”
ข้อเสนอของผู้เขียนในฐานะนักมาร์กซิสต์คือต้องยกเลิกเครื่องแบบชุดนักเรียนเพราะเป็นการบ่มเพาะวัฒนธรรมอำนาจนิยมที่ซ่อนไว้ ขณะเดียวกันจะต้องสร้างรัฐสวัสดิการ จัดหางบประมาณเสื้อผ้าให้แก่ผู้เรียน รวมถึงจะต้องให้นักเรียน นักศึกษาได้เข้าเรียนในสถานศึกษาที่มีคุณภาพที่ดีและทั่วถึงในทุกพื้นที่เพื่อพัฒนาศักยภาพผู้เรียนให้เป็นพลเมืองที่ดีตามระบอบประชาธิปไตยในอนาคต ไม่ควรมีการสอบแข่งขันจัดอันดับเรียนต่อ ไม่ควรมีสถานที่ศึกษาที่มีราคาแพงให้แก่คนกลุ่มน้อยเป็นชนชั้นปกครองในอนาคต และสถานศึกษาในระดับปานกลางและล่างที่มีไว้รับใช้ชนชั้นปกครอง สิ่งเหล่านี้ต้องหมดสิ้นไป
สังคมนิยมแรงงาน 