สังคมนิยมแรงงาน

โดย สหายเยเกอร์

โทมัส เพน เป็นนักปฏิวัติชาวอังกฤษที่มีบทบาทสำคัญ ในอเมริกาและฝรั่งเศส ในการเขียนปลุกระดมให้ชาวอาณานิคม สนับสนุนทำสงครามกู้อิสรภาพอเมริกาจากอังกฤษ เพนมีความ คิดแบบเสรีนิยมประชาธิปไตยที่ก้าวหน้า เช่น คัดค้านระบอบราชาธิปไตยและคริตสจักรรวบอำนาจ, สนับสนุนการปกครอง สาธารณรัฐ คัดค้านระบอบทาส

จุลสารเรื่อง “สามัญสำนึก” (Common Sense) เป็นหนังสือที่มีอิทธิพลต่อการปฏิวัติอเมริกามากที่สุด เพนนั้นเชื่อมั่นในความก้าวหน้าของมนุษย์ที่มีฐานจากแสงสว่างแห่งปัญญา และเหตุผล แต่ทว่าผู้เขียนเป็นนักสังคมนิยมซึ่งจะวิเคราห์ด้วยแนวคิดชนชั้นมาร์กซิสต์ ในการต่อสู้ของอเมริกาก็พบว่ามีข้อผิดพลาดดังนี้

Common Sense จุลสารปลุกระดมที่ยิ่งใหญ่

“คนสุจริตธรรมดาสามัญเพียงหนึ่งคนมีมากกว่าพวกโจร ใส่มงกุฏทั่วโลกที่เคยมีมา” นี่คือประโยคคำขวัญชื่อดังจาก Common Sense เพนนั้นวิจารณ์ระบอบการปกครองราชาธิปไตยของอังกฤษและต่อต้านอย่างรุนแรง

ประชาชนในอเมริกาต้องเสียภาษีให้อังกฤษและไม่มีผู้แทนชาวอเมริกันในสภาอังกฤษเลยที่สนับสนุนการปฏิวัติเป็น สาธารณรัฐ เพนวิเคราะห์กำเนิดการปกครองระบอบราชาธิปไตยและการสืบสายเลือดตระกูลเดียวกันเป็นเรื่องเหลวไหล เหมือนเอาลาโง่มาปกครองบ้านเมือง เพราะระบบนี้ทำเพื่อผลประโยชน์คนเดียว และไม่อาจเป็นตัวแทนของประชาชนได้ เพนมองว่า ความมั่นคงความก้าวหน้าขึ้นอยู่กับสังคมมากกว่ารัฐบาล

เพนเสนอว่า อเมริกาเป็นที่ผู้เบิกเบิกที่มาจากหลายเชื้อชาติของยุโรป ควรเป็นประเทศที่มีระบบสภาผู้แทนที่มาจากการเลือกตั้งสภาเดียว มีการเลือกประธานาธิบดีและคณะรัฐบาลเป็นฝ่ายบริหาร

“ประวัติศาสตร์อเมริกาฉบับประชาชน”

“ประวัติศาสตร์อเมริกาฉบับประชาชน” เป็นหนังสือที่สามารถเปิดหูเปิดตาเราถึงประวัติศาสตร์แท้ของสหรัฐอเมริกา เพราะให้ความสำคัญกับบทบาทของคนธรรมดา ชนชั้น กรรมาชีพ เกษตรกร คนพื้นเมือง คนผิวดำ หรือสตรี เขียนโดย เฮาวาร์ด ซิน นักประวัติศาสตร์สายสังคมนิยมของสหรัฐ

งานเขียนปลุกระดมของเพน Common Sense สามารถถล่มความเชื่อในระบบกษัตริย์ และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของกษัตริย์อังกฤษเหนือคนอเมริกา มันเป็นงานเขียนที่ส่งเสริมลัทธิ “ชาตินิยม” ที่กำลังจะเกิด ซึ่งมีประโยชน์ในการสร้างความสามัคคีระหว่างทุกชนชั้น แต่ในอีกด้านหนึ่งพวกคนชั้นสูงอเมริกา (กลุ่มจอร์จ วอชิงตัน) ไม่ค่อยสบายใจกับงานนี้ เขากลัวว่ามันชักชวนให้คนชั้นล่างสู้เพื่อประชาธิปไตย อย่างไรก็ตาม เพนเป็นนักเขียนที่เต็มไปด้วยความขัดแย้ง เพราะเมื่อการปฏิวัติอเมริการะเบิดขึ้น เขาต่อต้านการนำตนเองของมวลชน

(อ่าน “ประวัติศาสตร์อเมริกาฉบับประชาชน” บนเว็บไซต์ (https:// socialistthai.wordpress.com/books/)

ระบบทาสที่ไม่ได้ยกเลิก

โทมัส เจฟเฟอร์สัน คือผู้เขียน “แถลงการณ์เอกราช” ที่รัฐสภาประกาศใช้ในวันที่ 4 กรกฎาคม 1776 คำประกาศนี้พูดถึงการที่มนุษย์ทุกคนเกิดมาเท่าเทียมกัน และทุกคนมีสิทธิสำคัญ ๆ ซึ่งไม่ควรถูกคนอื่นยึดเอาไป แต่ในความเป็นจริงมนุษย์ หลายกลุ่มในอเมริกาถูกมองข้ามโดยสิ้นเชิง นั้นคือ คนพื้นเมือง อินเดียน ทาสผิวดำ และสตรี ซึ่งล้วนแต่ปราศจากสิทธิเสรีภาพในทุกเรื่อง โทมัส เจฟเฟอร์สันเองก็เป็นเจ้าของทาสนับร้อยคน

ในอดีตนั้นตั้งแต่การปฏิวัติถึงปัจจุบันเป็นการต่อสู้ทางชนชั้น สื่อกระแสหลักและชนชั้นนำมักเล่นประเด็นเชื้อชาติ เพื่อเลี่ยงประเด็นการต่อสู้ทางชนชั้น เกรงกลัวประชาชนลุกฮือกบฏต่อรัฐ ในปัจุบันนี้เป็นการปกครองเศรษฐกิจในระบบทุนนิยมที่ยังมีการแบ่งชนชั้นชัดเจนระหว่างกรรมาชีพกับนายทุน จากในอดีตที่เปลี่ยนจากระบบราชาธิปไตยมาเป็นคนใส่สูทคือนายทุน ฉะนั้น การต่อสู้ต้องมีการรวมกลุ่มจากชนชั้นกรรมาชีพแรงงาน ต่อสู้ด้วยการนัดหยุดงานซึ่งเป็นหัวใจสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ

งานเขียนของเพนนั้นถึงเป็นงานเขียนอันทรงพลังที่ปลุกใจชาวอเมริกัน แต่เป็นงานเขียน “ชาตินิยม “โดยให้ทำแนวร่วมข้ามชนชั้นระหว่างคนจนกับนายทุน แต่นั่นก็ยังมีปัญหาเพราะการปลดแอกเอกราชนั้นไม่ได้การยกเลิกระบบทาส เพราะชนชั้นนำนั้นต้องการเบี่ยงเบนให้คนธรรมดาทะเลาะกันเอง เพนนั้นมีเป้าหมายการยกเลิกระบบทาสแต่ชนชั้นนำยังให้มีระบบ ทาสอยู่เพื่อใช้ขูดรีดทำงานหนักในเศรษฐกิจทุนนิยมเอากำไรเข้านายทุน ในปัจจุบันนั้นลัทธิการเหยียดเชื้อชาติ สีผิว ยันทวีปเอเชียยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน รูปธรรมที่ชัดเจนคือให้แรงงานนั้นสมานฉันท์แรงงานจากประเทศเพื่อนบ้าน จัดตั้งสหภาพแรงงาน รวมกลุ่มศึกษาหารือเพื่อหาทางความเป็นไปได้ใหม่ๆ สู่สังคมใหม่คือสังคมนิยม