โดย คมกริต
ในช่วงสามเดือนมานี้ นักศึกษาร่วมกันตั้งค่ายประท้วงอิสราเอลและผู้บริหารมหาวิทยาลัยที่สนับสนุนรัฐอิสราเอล และสมานฉันท์กับชาวปาเลสไตน์ตามมหาวิทยาลัยต่างๆ ในสหรัฐอเมริกาและแพร่ขยายไปทั่ว ซึ่งกระแสการตื่นตัวของขบวนการนักศึกษาเหล่านี้ชวนให้นึกถึงการต่อสู้ของขบวนการนักศึกษาเมื่อปี 1968 ที่มีการยึดพื้นที่ตามสถานศึกษาเพื่อต่อต้านสงครามเวียดนาม ต่อสู้เพื่อสิทธิทางเพศและชนผิวสี
เริ่มตั้งแต่การยึดพื้นที่ในมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย เมื่อวันที่ 17 เมษายน 2024 มีการตั้งค่ายประท้วง ยึดอาคารเรียน งดการเรียนการสอน นั่งปักหลักประท้วงในพื้นที่มหาวิทยาลัยเกือบ 140 แห่ง ใน 45 มลรัฐจากทั้งหมด 50 มลรัฐ ในอังกฤษมีการตั้งค่ายถึง 20 แห่ง อีกทั้งในออสเตรเลีย ออสเตรีย เบลเยียม แคนาดา คอสตาริกา เดนมาร์ก เยอรมนี ฟินแลนด์ ฝรั่งเศส กรีซ ไอร์แลนด์ อิตาลี เม็กซิโก เนเธอร์แลนด์ โปรตุเกต โรมาเนีย แอฟริกาใต้ สเปน สวีเดน และญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ (โจเซฟ ชูนารา. มิถุนายน 2024. War and resistance—in Palestine and beyond. ใน International Socialist Journal)
นอกจากนี้ มีรายงานถึงการประท้วงและกิจกรรมต่าง ๆ ของกลุ่มนักศึกษาในบังกลาเทศ บราซิล อียิปต์ อินเดีย อินโดนีเซีย อิรัก คูเวต เลบานอน นิวซีแลนด์ เกาหลีใต้ สวิตเซอร์แลนด์ ตูนิเซีย และเยเมน
การต่อสู้เพื่อปลดปล่อยปาเลสไตน์ ณ ตอนนี้ ยังเผยให้เห็นถึงความพยายามเชื่อมโยงปัญหาสังคมต่าง ๆ เข้าด้วยกัน คือมีการเชื่อมโยงการต่อสู้ปลดแอกทางเพศ วิกฤติสิ่งแวดล้อม จักรวรรดินิยม เข้ากับการปลดปล่อยปาเลสไตน์ และรณรงค์ปฏิเสธเงินสนับสนุนจากกลุ่มธุรกิจที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับอิสราเอล (แมทธิว โรดริเกซ. มิถุนายน 2024. LGBTQ+ Activists Are Disrupting Pride Events For Palestine. ในวารสาร Them) เช่นเดียวกันกับในไทย เมื่อวันที่ 1 มิ.ย. 2024 ก็มีการยกประเด็นต่อต้านการเหยียดชาวมุสลิมที่สร้างความชอบธรรมให้กับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวปาเลสไตน์ ปกปิดความป่าเถื่อนของกองทัพอิสราเอล เบี่ยงเบนปัญหาจากความรับผิดชอบของรัฐไทย และกดขี่ชาวมาเลย์มุสลิมในภาคใต้ จนถึงการวิพากษ์กลุ่มทุน
ขบวนการนักศึกษาและคนรุ่นใหม่ช่วยปลุกกระแสการต่อสู้และข้อถกเถียงจริง แต่ยังขาด “เขี้ยวเล็บ” ที่กรรมาชีพมี ในการผลักดันการเปลี่ยนสังคมและมักเข้าสู่วิกฤติเร็ว ดังเช่น หลังปี ค.ศ.1968 ไม่นาน ขบวนการแรงงานเข้าสู่ช่วงถดถอย ขบวนการนักศึกษาจึงถึงทางตันในการเคลื่อนไหว หรือ ขบวนการคนรุ่นใหม่ในไทยหลังปี พ.ศ.2563-2564 ที่เข้าสู่ช่วง “พักฟื้น” เป็นต้น
หลังจากตำรวจทำการรื้อถอนค่ายประท้วงและจับกุมนักศึกษาเมื่อวันที่ 29 เม.ย. ไม่นานก็เกิดการนัดหยุดงานของบุคลากรการศึกษาในแคลิฟอร์เนียกว่า 3 หมื่นคน ที่สังกัดสหภาพแรงงานยานยนต์ UAW Local 4811 เพื่อแสดงความสมานฉันท์กับการประท้วงของนักศึกษาและชาวปาเลสไตน์ และต่อต้านคณะผู้บริหารที่นำตำรวจเข้ามาในมหาวิทยาลัยและการเลือกปฏิบัติในสถานศึกษา
เดสมอนด์ ฟอนเซก้า สมาชิก UAW Local 4811 ได้กล่าวว่า “เราขอยืนหยัดเคียงข้างกรรมาชีพทั้งผองไม่ว่าพวกเขาจะถูกกดขี่ขูดรีดที่ใดในโลก นี่คือชัยชนะสำหรับผม และมันจะไม่จบอยู่แค่การนัดหยุดงานครั้งนี้”
ในอังกฤษ ท่ามกลางการประชุมใหญ่ของสหภาพแรงงานบริการสาธารณะเมื่อวันที่ 19 มิ.ย. ตัวแทนสาขาต่าง ๆ ได้อภิปรายเรื่องสภาพการจ้างงาน การต้านการแปรรูป รวมถึงประเด็นปาเลสไตน์ แม้ว่าข้าราชการประจำสหภาพแรงงานจะห้ามการกล่าวถึงประเด็นที่เกี่ยวข้องกับปาเลสไตน์
ปัจจัยหนึ่งที่กระตุ้นให้กรรมาชีพจำนวนมากในประเทศเหล่านี้ออกมาสมานฉันท์ปาเลสไตน์ เพราะทั้งสองรัฐมีส่วนในการสนับสนุนอิสราเอลโดยตรง
ความเคลื่อนไหวของสหภาพแรงงานข้างต้นเป็นสัญญาณที่ดีถึงการเชื่อมโยงประเด็นในที่ทำงาน สิทธิทางการเมือง และชาวปาเลสไตน์ อย่างไรก็ตาม การผนวกประเด็นแหลมคมอย่างการปลดปล่อยปาเลสไตน์กับขุมพลังการต่อสู้ของกรรมาชีพยังคงห่างไกลจากข้อถกเถียงภายในขบวนการ
ภารกิจของนักสังคมนิยม ผู้รักความเป็นธรรม รวมถึงขบวนการประชาธิปไตยในไทย จำเป็นต้องถกเถียงกันอย่างตรงไปตรงมาว่า การปลดปล่อยปาเลสไตน์นั้นสำคัญอย่างไรต่อการพัฒนาจิตสำนึกทางการเมือง รวมถึงว่าทำไมมันเกี่ยวข้องกับการปลดปล่อยชาวมาเลย์มุสลิมในภาคใต้ เพื่อแข่งแนวกับซีกอนุรักษ์นิยมภายในขบวนการเสรีปาเลสไตน์ และอัดฉีดประเด็นเหล่านี้สู่ขบวนการแรงงานที่ยังคงถูกครอบงำด้วย “ลัทธิสหภาพ” ซึ่งจำกัดข้อเรียกอยู่ที่ปากท้องและการเคลื่อนไหวภายใต้กลไกรัฐเท่านั้น แทนที่จะเน้นการนำจากคนรากหญ้า
สรุปแล้ว การร่วมขบวนการปลดปล่อยปาเลสไตน์สามารถเป็นพื้นที่สร้างความเข้มแข็งและจิตสำนึกทางการเมืองในขบวนการประชาธิปไตยโดยรวม ไปจนถึงขบวนการแรงงานซึ่งมีพลังในการเปลี่ยนสังคม
สังคมนิยมแรงงาน 