สังคมนิยมแรงงาน

โดย วัฒนะ วรรณ คอลัมน์ กลับหัวเป็นหาง

นสพ.สังคมนิยม ตุลาคม 2568

พรรคประชาชนเป็นผู้มอบความชอบธรรมทางการเมืองให้พรรคภูมิใจไทย ที่พยายามฟื้นกระแสนิยมให้ฝ่ายอนุรักษ์นิยม ท่ามกลางการปลุกกระแสชาตินิยมโดยกองทัพ จากการก่อสงครามชายแดน พรรคประชาชนไม่ค่อยเข้าใจโครงสร้างอำนาจรัฐทุนนิยม ไม่ค่อยเข้าใจว่ามันทำงานครองใจผู้คนอย่างไร มันสะท้อนผ่านการสนับสนุนสงครามตอบโต้กัมพูชาของกองทัพ เพราะมองว่ากองทัพมีความชอบธรรม ทำให้กองทัพฟื้นฟูคะแนนนิยมและครองใจคนได้ แต่ไม่ใช่แค่พรรคประชาชน นักกิจกรรมทางสังคมที่ก้าวหน้าหลายคนก็มีจุดยืนแบบนั้น

การสนับสนุนรัฐบาลพรรคภูมิใจไทย การสนับสนุนสงครามของกองทัพเป็นเรื่องเดียวกัน และการหมกมุ่นต่อสู้ในกรอบรัฐสภา ก็ไม่ต่างกับการต่อสู้ของลัทธิสหภาพแรงงานที่เน้นแต่ปากท้อง มันเป็นการสู้ในอ่างของโครงสร้างอำนาจรัฐเดิม ที่จะไม่สามารถเปลี่ยนความสัมพันธ์ทางอำนาจและเศรษฐกิจของชนชั้นได้

การสนับสนุนพรรคภูมิใจไทยตั้งรัฐบาล มันเป็นภาพสะท้อนว่าการเน้นการต่อสู้ในกรอบรัฐสภาอย่างเดียว จะถูกกดดันให้ประนีประนอมตลอดเวลา จากพรรคเสรีนิยมปฏิรูป (โครงสร้างอำนาจรัฐ) เหลือแค่ปฏิรูปเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่กระทบกับผลประโยชน์ของชนชั้นนำ กลุ่มทุน และกองทัพ ผ่านการต่อรองกับพรรคเสรีนิยมอื่นๆ ในสภา  

เป้าหมายของพรรคประชาชนคือการแก้ไขรัฐธรรมนูญ แต่จะแก้เรื่องอะไร? จะแก้เรื่ององค์กรอิสระต่างๆ ใช่หรือไม่? แต่ผู้ที่ได้ประโยชน์จากองค์กรเหล่านั้น คือ ฝ่ายอนุรักษ์นิยม และมีพรรคภูมิใจไทยเป็นฝ่ายการเมือง แล้วจะแก้ไขได้อย่างไร มันทำในสภาอย่างเดียวไม่ได้ ต้องใช้การสนับสนุนจากมวลชนนอกสภา โดยเฉพาะขบวนการแรงงาน แต่พรรคประชาชน แทนที่จะปลุกระดมมวลชนให้เห็นถึงปัญหาต่างๆ ของโครงสร้างรัฐเดิม ผ่านความไร้เสถียรภาพของรัฐบาลอนุรักษ์นิยม กลับเลือกซ่อมแซมให้โครงสร้างนั้นกลับมาได้

พรรคประชาชน ฝ่ายก้าวหน้า สามารถทำงานนอกสภาไปพร้อมกันได้ เช่น ที่ไอลอว์จัดกิจกรรม Run2Free วิ่งเพื่อเสรีภาพ เพื่อรณรงค์ถึงนักโทษการเมือง 55 คนที่ถูกคุมขังในเรือนจำอาทิ อานนท์ นำภา เก็ท โสภณ ไผ่ ครูใหญ่ แอมป์ ไบรท์ บัสบาส ฯลฯ

ถึงแม้บรรยากาศการเมืองอาจจะชวนให้บางคนสิ้นหวังไปบ้าง เมื่อมีการประนีประนอมกันจากพรรคการเมืองเสรีนิยมในสภาตลอดเวลา แต่การแก้ไขรัฐธรรมนูญและปฏิรูปสังคมการเมืองไปสู่ประชาธิปไตยและความเป็นธรรมที่แท้จริงก็ยังจำเป็น แต่ประชาชนไม่สามารถฝากความหวังให้พรรคการเมืองในกรอบรัฐสภาทำการปฏิรูปแทนได้

การปฏิรูปเพื่อคนส่วนใหญ่ต้องมีการร่วมกันทำโดยชนชั้นกรรมาชีพ สหภาพแรงงาน ขบวนการชาวนายากจน องค์กรนักศึกษา ขบวนการผู้ถูกกดขี่กลุ่มต่างๆ ต้องเริ่มปรึกษาหารือกันเพื่อสร้างคณะกรรมการท้องถิ่น (พื้นฐาน) เพื่อชิงกระแสกำหนดวาะทางสังคม ไม่ว่าจะเป็นข้อเสนอให้สร้างรัฐสวัสดิการผ่านการเก็บภาษีก้าวหน้าจากคนรวย บริษัทขนาดใหญ่ ข้อเสนอให้ประชาชนมีส่วนสำคัญในการบริหารสาธารณะทุกระดับ  ข้อเสนอให้ขยายสิทธิเสรีภาพทางเพศ  สิทธิเสรีภาพทางเชื้อชาติ แรงงานต่างชาติ คนกลุ่มน้อยทุกกลุ่มในสังคม การสร้างสันติภาพในสามจังหวัดภาคใต้ การปฏิรูปกระบวนยุติธรรมใช้ระบบลูกขุน การปลดปล่อยนักโทษการเมือง การยกเลิกกฎหมาย 112

การลดอิทธิพลของนายทุน ทหาร อิทธิพลของคนเหล่านี้ถือว่าเป็นเผด็จการของคนส่วนน้อยในสังคม ในสถานที่ทำงานทุกแห่งเผด็จการของนายทุนมีผลกระทบต่อชีวิตประจำวัน ต้องเพิ่มอำนาจและสิทธิเสรีภาพของสหภาพแรงงานในการเคลื่อนไหว ต้องลดงบประมาณทหาร เพื่อนำเงินมาใช้ประโยชน์กับสังคม ต้องนำทหารออกจากสื่อและรัฐวิสาหกิจ ต้องนำทหารที่ทำรัฐประหารมาลงโทษ ฯลฯ

เพิ่มประสิทธิภาพสังคม โดยไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม สร้างระบบคมนาคมสมัยใหม่เพื่อบริการ “ฟรี” ให้ประชาชน ไม่ใช่ธุรกิจของเอกชน เช่น รถเมล์ รถไฟฟ้าในเมือง รถไฟความเร็วสูงระหว่างเมือง จะเพิ่มคุณภาพชีวิตให้คนส่วนใหญ่ ลดมลพิษที่ทำลายสิ่งแวดล้อมหรือเพิ่มอุณหภูมิโลก ผลิตไฟฟ้าจากพลังงานธรรมชาติ แสงแดด ลม จะสร้างงานเพิ่มและรักษาสิ่งแวดล้อมด้วย มลพิษจะกระทบกับคนจนมากกว่าคนรวยเสมอ คนรวยสามารถย้ายบ้านไปที่สบายๆ ได้ ไม่ต้องทำงานในสภาพแวดล้อมแย่ๆ ฯลฯ

ในโลกจริงการเปลี่ยนแปลงทางสังคมแต่ละครั้ง การมีข้อเสนอเฉพาะหน้าในลักษณะปฏิรูปมีความสำคัญอย่างยิ่งเพื่อที่จะเชื่อมโยงกับคนส่วนใหญ่

โรซ่า ลักเซมเบิร์ก (Rosa Luxemburg) นักปฏิวัติหญิงลัทธิมาร์คซ์ชาวเยอรมันเสนอว่า “การต่อสู้ประจำวันเพื่อการปฏิรูป เพื่อพัฒนาความเป็นอยู่ประจำวันของชนชั้นกรรมาชีพภายในกรอบของสังคมปัจจุบัน หรือการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย เป็นโอกาสเดียวของชาวสังคมนิยมประชาธิปไตยที่จะลงมือร่วมสู้ในสงครามชนชั้นของชนชั้นกรรมาชีพ เพื่อบรรลุจุดเป้าหมายสุดท้าย คือการยึดอำนาจทางการเมืองและการทำลายระบบการจ้างงาน สำหรับชาวสังคมนิยมประชาธิปไตย การปฏิรูปทางสังคมและการปฏิวัติมีสายใยผูกพันเชื่อมโยงที่ไม่สามารถตัดขาดได้  วิธีการต่อสู้คือ ผลักดันการปฏิรูปเล็กๆน้อยๆ แต่เป้าหมายคือการปฏิวัติ”